ஹரன் பிரசன்னா

துடரும் (M) – இந்தத் திரைப்படத்தைத் திரையரங்கில் பார்த்திருக்க வேண்டும். எப்படியோ தவறிப் போய்விட்டது. இன்றுதான் பார்த்தேன். (ஜியோ ஹாட்ஸ்டார்.)

ஒரு கமர்சியல் திரைப்படம் எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அப்படி இருக்கிறது. முதல் இருபது நிமிடங்கள் படம் மெல்ல சம்பந்தமில்லாமல் போவது போல் தோன்றினாலும் பின்னர் முடியும் வரை ஒரு நொடி கூட திரையிலிருந்து கண்ணை விலக்கத் தோன்றவில்லை. அப்படி ஒரு இறுக்கமான திரைக்கதை. இடைவேளைக் காட்சியும் அதன் பிறகு வரும் போலீஸ் ஸ்டேஷன் விசாரணைக் காட்சியும் பதற வைக்கும் மாஸ் காட்சிகள். இப்படி இரண்டு காட்சிகள் ஒரு படத்திற்கு இருந்து விட்டால் நிச்சயம் அது பெரும்பாலான மக்களால் ரசிக்கப்படும். வசூலுக்கும் பஞ்சம் இருக்காது. இந்தப் படம் 200 கோடி வசூலித்தது எந்தவித ஆச்சரியமும் இல்லை.

மோகன்லால் அதகளப்படுத்தி விட்டார். போலீசாக வரும் பிரகாஷ் வர்மா மோகன்லாலையும் மிஞ்சி விட்டார். சிறந்த வில்லனுக்கான விருது இவருக்குக் கிடைக்க வாய்ப்பிருக்கிறது. அதேபோல் இன்னொரு போலீசாக வரும் நடிகரும் கலக்கி விட்டார். இந்த மூவரும் திரைப்படத்தை எங்கோ கொண்டு போய் விட்டார்கள். படத்தின் ஒரே மைனஸ் பாயிண்ட் ஷோபனா. மோகன்லால் ஷோபனா கெமிஸ்ட்ரி மேல் அந்தக் கால மலையாளிகளுக்குப் பெரிய ஈர்ப்பு உண்டு. அதை நம்பி இப்படி ஜோடி வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் கொஞ்சம் கூட எடுபடவே இல்லை.

இந்தப் படத்தில் நிறைய தமிழ்த் திரைப்படங்கள் ரெஃபரன்ஸ் வருகின்றன. இளையராஜாவின் பாடல்கள் ஆங்கங்கே ஒலிக்கின்றன. தமிழில் பார்க்காமல் மலையாளத்தில் பாருங்கள். கேரளாவின் காடுகளும் மழையும் போலீஸ் ஸ்டேஷன் காட்சிகளும் பின்னணி இசையும் மறக்க முடியாத கமர்சியல் திரைப்பட அனுபவத்தை நிச்சயம் கொடுக்கும்.

ஔசப்பின்டெ ஒசியத்து (M) – நல்ல திரைப்படம். அசல் மலையாளத் திரைப்படம். மெல்ல நகரும் திரைப்படம் என்றாலும் முழுக்கப் பரபரப்பைத் தனக்குள்ளே தக்க வைத்திருக்கிறது. போலீசின் தேடுதல் காட்சிகள் ஆரம்பித்த பிறகு, ஒரே போன்ற காட்சிகள் மீண்டும் மீண்டும் வருவதைக் கொஞ்சம் தவிர்த்திருக்கலாம்.

படத்தின் தலைப்பைப் பார்த்துவிட்டு ஏதோ உயில் சம்பந்தப்பட்ட திரைப்படம் என நினைத்து விட்டேன். இல்லை. இதுவும் ஒரு வகையில் திரில்லர் போன்றதுதான். ஆனால் இந்த முறை கடுமையான கொலை, தேடல் என்றெல்லாம் இல்லாமல், ஏன் எதற்கு கொலை என்பதெல்லாம் முதலிலேயே காட்டிவிட்டு, அதை ஒரு பாசப் போராட்டமாகச் சித்திரித்து இருக்கிறார்கள்.

அனைத்து நடிகர்களின் நடிப்பும் அருமை. அதிலும் திலீஷ் போத்தன் அட்டகாசம். கலங்கடிக்கிறார். அதேபோல் விஜயராகவன். அருமையான நடிப்பு. எந்த நடிகருக்கு என்ன விருது கிடைக்கப் போகிறது என்பதை அடுத்த வருடம் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இன்னும் கொஞ்சம் மெனக்கெட்டு திரைக்கதையை இறுக்கி இருந்தால் படம் இன்னும் வேறு தளத்திற்குப் போயிருக்கும். இப்போதே கூட தவறவிடக் கூடாத படமே.

வழக்கம் போல கேரளத்தின் நிலமும் இயற்கையும் ஒரு கதாபத்திரத்தைப் போலவே திரைப்படம் முழுக்கத் தொடர்ந்து வருகிறது. கேரளத் திரைப்படத்துக்குள் நம்மை சட்டென இழுத்துக் கொள்வது அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் லொகேஷன்தான்.

நாராயணின்டெ மூணான்மக்கள் திரைப்படம் போன்ற ஒரு மனநிலை கொண்ட திரைப்படம்தான் என்றாலும், அந்தத் திரைப்படம் தந்த எரிச்சலை இந்தப் படம் போக்கி இருக்கிறது என்று சொல்ல வேண்டும்

அக்ஞாதவாசி (K) – தொடக்கத்தில் படம் எங்கெங்கோ அலைபாய்ந்தாலும், பலப் பல கதாபாத்திரங்கள் வந்தாலும், சீரியஸ் திரைப்படமா அல்லது டார்க் காமெடி வகையா என்கிற குழப்பத்தை ஏற்படுத்தினாலும், ஒரு கட்டத்தில் படம் சுதாரித்துக் கொள்கிறது. படத்தை முழுமையாக, கொஞ்சம் கூட ஓடவிடாமல் பார்க்க வைப்பவை – படத்தின் மேக்கிங் (கேவலமான கிராஃபிக்ஸ் நீங்கலாக), கேமரா, பின்னணி இசை, கதை நிகழும் கிராமம், நடிகர்களின் நடிப்பு, முக்கியமாக ரங்காயன ரகு, சரத் லோகிதஸ்வாவின் நடிப்பு, இன்னும் குறிப்பாக கதாநாயகி பாவனா கௌடாவின் அநாயசமான நடிப்பு. ஒரு கொலை, அதற்கான தேடல்தான் கதை என்றாலும், படம் நிகழ்வது இரண்டு தளங்களில் என்பதுவும், நேர்க்கோடற்ற கதை சொல்லலும் படத்தைச் சுவாரஸ்யமாக்குகின்றன. ஆஹா ஓஹோ திரைப்படமல்ல. ஆனால் நிச்சயம் பாருங்கள். தொடக்கக் காட்சிகளைப் பார்த்துச் சலிப்பில் பார்க்காமல் விட்டு விடாதீர்கள்.

மாமனிதன் – பல முக்கியமான தமிழ்ப் படங்களை நான் இன்னும் பார்க்கவில்லை. அதில் ஒன்று மாமனிதன். இப்போதுதான் பார்த்தேன்.

எப்போது நினைத்தாலும் மனதில் பாரத்தைக் கொண்டு வரக் கூடிய திரைப்படமான மகாநதியின் இன்னொரு நகல் இத்திரைப்படம். கதையாக முதல் பாதி அப்படியே மகாநதி. அதிலும் மலையாளி ஒருவர் ஏமாற்றுவதை அப்படியே ஒரே போல் வைக்காமல் இருந்திருக்கலாம். இரண்டாம் பாதி கொஞ்சம் மகாநதியின் சாயலுடன்.

மகாநதியில் இருந்த யதார்த்தம் எப்போதும் நம் மனதைப் பதற வைத்தபடி இருக்கும். இதிலும் அப்படியே. இப்படத்தின் முதல் பாதி, தரத்திலும் உணர்விலும் மகாநதி அளவுக்கு இல்லாவிட்டாலும், கொஞ்சம் பதறத்தான் வைக்கிறது. இரண்டாம் பாதி வெறும் தேடலாக அமைந்துவிட்டது இத்திரைப்படத்தில். பெரிய பலவீனம் இது.

வலிந்து கதாநாயகன் மூலமாக மனிதம் மனிதம் என்று இயக்குநர் ஓரமாக நின்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறாரோ என்கிற தோணல் இன்னொரு பலவீனம். மகாநதியில் இந்தக் குரல் இல்லை. அதேசமயம் கமல் தொடர்ந்து கேள்விகளை அதில் கேட்டுக்கொண்டே இருப்ப்பார். அவரது மகளைத் தொலைத்துவிட்டு அவர் கேட்கும் கேள்விகள் நம் சமூகத்தின் மீதான விமர்சனமாகவும் ஒலித்ததால் அது தனியே தெரியவில்லை. இதில் ஒரு செயற்கைத்தனம் தெரிகிறது.

விஜய் சேதுபதி நன்றாகத்தான் நடிக்கிறார் என்றாலும், என்னவோ எனக்கு ஒரு விலகல் இருக்கத்தான் செய்தது.

யுவனின் பின்னணி இசை பல இடங்களில் ராஜாவின் இசை போலவே இருந்தது.

மலையாளம் பேசும் காட்சிகள் வருவதாலோ என்னவோ இப்படமும் மலையாளப் படம் போல மெல்ல நகர்ந்தது. பொறுமையாகப் பார்த்து முடித்தேன். முதல் பாதியில் முதல் அரை மணி நேரம் கொஞ்சம் பொறுமையைச் சோதித்தாலும், அடுத்த ஒரு மணி நேரம் தந்த பதற்றத்தைப் படம் முழுக்கத் தக்க வைத்திருந்தால், படம் இன்னும் ஆழமாக இருந்திருக்கும்.

ப்ரொமான்ஸ் (M) – முதலில் கொஞ்சம் இழுவையாக ஆரம்பித்தாலும், அண்ணனைத் தேடி தம்பியுடன் ஒரு கும்பல் கர்நாடகா சென்ற பின்பு படம் சுவாரஸ்யமாகிவிட்டது. பல காட்சிகளில் வாய்விட்டுச் சிரிக்க முடிந்தது. நடிகர்களின் இயல்பான நடிப்புதான் பெரிய பலம். கதையே இல்லாத ஒன்றை, இயல்பான நகைச்சுவை மூலம் ஒரு படமாக எடுத்திருக்கிறார்கள். மரண மாஸ் படம் போன்ற ஒரு திரைப்படம்தான் என்றாலும், அதைவிட கொஞ்சம் இது பெட்டர் என்பதால், வெட்டி நேரம் நிறைய இருப்பவர்கள் பார்க்கலாம்.

Maranamass (M) – அறுவை. சில காட்சிகள் சிரிக்க வைத்தாலும் ஒட்டுமொத்தமாக பெரிய மொக்கை. இந்த மலையாளிகள் இன்னும் எத்தனை சீரியல் கொலைகள் படம் எடுப்பார்கள் எனத் தெரியவில்லை. ப்ளாக் காமெடி என்று நினைத்துக்கொண்டு என்னவோ எடுத்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

குட் பேட் அக்லி – எத்தனையோ குப்பைகளைப் பார்த்திருக்கிறேன். இது குப்பையிலும் குப்பை. இதை தியேட்டரில் பார்த்தவர்கள் நிலை அந்தோ பரிதாபம். ஒரு சீரியஸான காட்சியில் சிம்ரன் வருவதும் இன்னொரு காட்சியில் கிங்க்ஸ்லீ வருவதும் சகிக்க முடியாதவை. இதனால் மற்ற காட்சிகள் சகிக்க முடிந்தவை என்று நினைத்துவிட வேண்டாம். குட் உடைந்து பேட் வந்தாலும் பேட் உடைந்து அக்லி வந்தாலும் படம் தொடக்கம் முதல் இறுதி வரை அக்லிதான். நானும் 5 வருடங்களாக எப்படியாவது அஜித்தைப் பாராட்டிவிட நினைக்கிறேன்‌ வருவதெல்லாம் இப்படியாபட்ட குப்பைகள்தான். கதை திரைக்கதை வசனம் டைரக்‌ஷன் என எல்லாமே அக்மார்க் குப்பை.

ஏகே என்ற பெயரை எல்லாரும் சொல்கிறார்கள். அதை நீக்கி இருந்தால் அரை மணி நேரம் மிச்சமாகி இருக்கும். அஜித்தைப் புகழ்வதைத் தூக்கி இருந்தால் இன்னும் ஒரு அரை மணி நேரம் மிச்சமாகி இருக்கும். படம் 2 மணி நேரம் மட்டுமே என்பதுவே பெரிய ஆறுதல்.

வாட்ஸப் க்ரூப்பில் அஜித் படத்தைப் பார்த்ததும் வில்லன்கள் விலகுவது மட்டும் மாஸ் காட்சி.