ஹரன் பிரசன்னா

பி#ர#பா%கர%ன் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் புத்தகம் படித்தபோதே அதில் பல இடங்களில் தமிழ்ப் பெண் பு₹லி என்ற புத்தகம் மேற்கோள் கட்டப்பட்டிருந்தது. அப்போதே அந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்க வேண்டும் என நினைத்திருந்தேன். புத்தகக் கண்காட்சியில் அந்தப் புத்தகம் தற்செயலாகக் கண்ணில் படவும் முதலில் அதைஒ படிக்க நினைத்து வாங்கினேன். படித்து முடித்தும் விட்டேன்.

முக்கியமான புத்தகம்தான். நிரோமி பெண் பு₹லியாகச் சேர்வதற்கு முன்பே அவருக்குப் பு₹லிகள் குறித்த சந்தேகம் இருந்திருக்கிறது. அவர்கள் ஏன் டெ₹லோ போன்ற சக போராட்டக்காரர்களை இப்படிச் சாகடிக்கிறார்கள் என்பது குறித்து அதிருப்தி அது. ஆனாலும் அவர் பு₹லிப் பிரிவில் சேர்கிறார். அதற்குப் பின்பு அங்கு நடந்தவற்றையெல்லாம் அவர் விரிவாகப் பதிவு செய்கிறார். அதில் நமக்குத் தேவையான பல தகவல்கள் கிடைக்கின்றன.

சந்தேகப்படுபவர்கள் எல்லாம் ஆதாரம் இல்லாவிட்டால் கூட, துரோகி என்று முத்திரை குத்திப் பு₹லி₹கள் கொன்றிருக்கிறார்கள். அடித்து துவம்சம் செய்து பின்னர் அவர் குற்றவாளி இல்லை என்ற பிறகு சில சமயம் விடுவித்தும் இருக்கிறார்கள். குறிப்பாக இந்தப் புத்தகத்தின் 181ம் பக்கம் கடும் அதிர்ச்சியைத் தருகிறது.

பு₹லிகள் யாருடைய அனுமதிக்காகவும் காத்திருக்காமல், தப்பிக்க வேண்டும் என்றால் யார் வீட்டுக்குள்ளாவது சென்று புகுந்து கொள்வார்கள். அங்கேயே தங்குவார்கள். உணவருந்தி உறங்கிவிட்டு ஒரு நாளோ ஒரு வாரமோ கழித்துப் பின்னர்தான் போவார்கள். பல வீடுகள் காலியாகக் கிடந்ததால் அங்கேயே பல நாள்கள் தங்குவார்கள். பக்கத்தில் இருக்கும் கடைகளில் திருடி உணவு உட்கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்படிப் பலவற்றை இந்தப் புத்தகத்தில் போகிற போக்கில் பதிவு செய்திருக்கிறார் நிரோமி.

உண்ணாவிரதம் இருந்து தற்கொலை செய்து கொண்ட திலீபன் பற்றிய மிக விரிவான சித்திரம் இந்தப் புத்தகத்தில் இணையாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. (இந்த மரணம் குறித்த இன்னொரு பார்வை, பி#ர#பா%கர%ன் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் நூலில் அதிர்ச்சிகரமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட வேண்டும்.)

சிறிய வயதில் புலிகள் இயக்கத்தில் சேரும் பெண்களுக்குரிய பல பிரச்சினைகள் இந்தப் புத்தகத்தில் அழகாக வெளிப்படுகின்றன. அழகான ஆண் பையன்களை பார்ப்பது, சைட் அடிப்பது, காதலிப்பது என்று வாழ்ந்திருக்க வேண்டிய வயதில் இவர்கள் துப்பாக்கியுடன் உயிருக்காக ஓடுகிறார்கள். ஆனாலும் அந்த உணர்வுகள் இந்தப் பெண்களை விட்டுப் போய் விடுவதில்லை‌ அழகான பையன்கள் வரும் இடத்துக்குக் காவலுக்குப் போகச் சந்தோஷப்படுகிறார்கள். கூடவே பேன் பிரச்சினைகள், மாதவிடாய்ப் பிரச்சினைகள் குறித்தவையும் உண்டு.

உயிருக்கும் மரணத்துக்கும் இடையே போராடும் போதும் அவர்களுடைய நகைச்சுவை உணர்வு குறையவே இல்லை. குறிப்பாக, சு சு சுடு என்று திக்கிக்கொண்டே தலைவர் ஒருவர் சொல்வதற்குள் நம்மைக் கொன்று போட்டு விடுவார்கள் என்று பேசிக் கொள்வது.

ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டு தமிழில் இந்தப் புத்தகம் கச்சிதமாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கிறது என்றாலும், கூடவே ஒரு குறையும் உண்டு‌ பல வரிகளை மொழிபெயர்க்காமல் அதன் சாரத்தை மட்டும் ஒரு வார்த்தையில் சொல்லிவிட்டுப் போய்விடுகிறார்கள். இதனால் பல இடங்களில் தொடர்பறுந்து புத்தகம் வேகமாக ஓடுவது போன்ற பிரமை ஏற்படுகிறது. சில இடங்களில் ஏன் சில வரிகளை மொழிபெயர்க்காமல் விட்டார்கள் என்பதே புரியவில்லை. இதை இன்னும் கொஞ்சம் சீரியஸாகக் கவனித்திருக்கலாம். ஆங்கிலப் புத்தகத்தில் பின்னணைப்பாக உள்ள படங்களைக் கூட தமிழ்ப் புத்தகத்தில் சேர்க்காமல் விட்டிருக்கிறார்கள். அதேசமயம், ஆங்கிலத்தை ஒப்பிடாமல் படித்தால் தமிழில் படிக்கக் கச்சிதமாகத்தான் இருக்கிறது.

புத்தகத்தின் கடைசி வரியாக இன்றைய ஸ்ரீ லங்காவின் நிலையைத் தமிழில் சேர்த்திருக்கிறார்கள்‌ ஆனால் அது ஆங்கிலத்தில் இல்லை. ஒருவேளை நிரோமியின் ஒப்புதலின் பேரில் கூட இதைச் சேர்த்திருக்கக்கூடும்.

கேள்வி கேட்காதே – தலைவனை நம்பு – ஒரே ஒரு இயக்கம் இருந்தால்தான் தமிழீழம் சாத்தியம் – இவை அனைத்து பு₹லிகளுக்கும் போதிக்கப்படுகின்றன. அவர்களும் கேள்வியே இன்று அதை நம்புகிறார்கள். எத்தனை பேர் இறந்தாலும் அடுத்தடுத்துப் பு#லிகள் அந்தக் காலகட்டத்தில் வந்து கொண்டேதான் இருந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் காலமாற்றும் எல்லாவற்றையும் புரட்டிப் போட்டு விட்டது. எது யதார்த்தம் என்பதை நிரோமியின் புத்தகத்தில் அவர் வார்த்தைகளிலேயே நாம் தெளிவாகக் காணலாம். வன்முறைக்கு எதிராக இன்னொரு வன்முறையில் சேர்ந்து விட்டு, இப்போது வருத்தப்பட்டு எந்தப் பயனும் கிடையாது என்று நிரோமி தெளிவாக விளக்கமாக விரிவாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். அந்த வகையில் இந்தப் புத்தகம் முக்கியமான ஆவணம்தான்.

நிரோமிக்கும் ரோஷனுக்குமான காதல் அத்தியாயங்கள் அட்டகாசம். கிட்டத்தட்ட ஒரு நாவலைப் போல இருக்கின்றன. ஆங்கிலத்தில் முதலில் வெளிவந்ததாலோ என்னவோ மிக கச்சிதமாக எடிட் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அதுவே இந்த நூலின் மிகப்பெரிய பலம். அப்படியே எந்தவித மாற்றமும் இன்றி அழகான திரைக்கதையாக மாற்றி ஒரு திரைப்படமாக எடுத்தால் சந்தேகமே இன்றி பிளாக்பஸ்டராக அந்தப் படம் அமையும்.

நிரோமி இப்படிப் பு₹லிகளைக் குற்றம் சாட்டுவதால் பு₹லிகள் ஆதரவாளர்களின் பார்வையில் நிரோமி கூட ஒரு துரோகியாக இருக்கக்கூடும். எனக்கு அது பற்றித் தெரியவில்லை. ஆனால் இந்திய அமைதிப்படையைப் பற்றியும் சில வரிகளில் அவர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்‌ என்ன பிரச்சினை என்றால், பு₹லிகள் மற்றும் இந்திய அமைதிப்படை குறித்த அவரது பார்வை இரண்டையும் நாம் ஏற்க வேண்டும் அல்லது இரண்டையும் நிராகரிக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

---

சுவாசம் பதிப்பகம் வெளியிட்டிருக்கும் ‘பி#ர#பா%கர%ன் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்’ என்ற புத்தகம் ஏன் முக்கியமானது என்பதற்கான சில ஆதாரங்கள் இந்தப் புத்தகத்தில் இருக்கின்றன. இதை அடிப்படையாக வைத்துப் பார்த்தால் ‘பி#ர#பா%கர%ன் எழுச்சி வீழ்ச்சியும்’ தமிழில் கொண்டாடப்பட வேண்டிய ஒரு நூல். பல புத்தகங்கள் பு₹லிகள் இயக்கத்தைப் பாராட்டியும் அங்கங்கே விமர்சித்தும் வரும்வேளையில், முற்றிலுமாக இந்தியப் பார்வையில் எழுதப்பட்டிருக்கும் பி#ர#பா%கர%ன் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் நூல், பல விஷயங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. அதைப் பற்றிப் பின்னர் இன்னொரு பதிவில்.

---

தமிழ்ப் பெண் பு#லிகள், நிரோமி டி சோய்ஸா, தமிழில் சிவகாசி பிரகாசம், உமா மகேஸ் டாட் காம், 200 ரூ

தமிழில் கிறித்துவத்தை இப்படி வெளிப்படையாக விமர்சிக்கும் நாவல்கள் குறைவு, இது அவற்றில் உச்சமாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன். பங்குத் தந்தைகளும் கன்னியாஸ்திரிகளும் புரட்டு செய்வதாகவோ அல்லது அவர்கள் நிஜமாகவே செய்யும் அனைத்து விதமான புரட்டுகளுமோ இந்த நாவலில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. படிக்கவே அதிர்ச்சியாகத்தான் இருக்கிறது.

ஒரு சிறுவன் வயதுக்கு வரும் நாவல் என்று இதைக் கொண்டாலும், அதைப் பின்னணியாக மட்டுமே பார்க்கவேண்டி இருக்கிறது. மணிரத்னம் தன் படங்களில் பெரிய பரப்பைப் பின்னணியாக வைத்துக்கொண்டு அதில் காதலை மட்டும் சொல்லிக்கொண்டிருப்பார். ஆனால் தர்மன் வயதுக்கு வரும் ஒரு விடலையின் பரப்பைப் பின்னணியாக வைத்துக்கொண்டு அதைவிட பெரிய களத்தை நாவலில் சொல்லி இருக்கிறார். கன்னியாஸ்திரிகளுடன் உறவு, பெண்களுடன் உறவு, ஏமாற்று என பாதர்களை தேவைக்கும் அதிகமாகவே சோதித்துவிட்டார் தருமன். சில இடங்களில் இவை அத்துமீறுகின்றன என்பதையும் குறிப்பிடவேண்டும். குறிப்பாக, எந்த எந்தக் காயை வாங்குவார்கள் என்பதும், ஆணி அடிக்கவேண்டும் என்று கொச்சையாகப் பேசுவதும். இவை ரசக்குறைவு. தவித்திருக்கலாம்.

நாவலின் குறைகள் என்று பார்த்தால் பலவற்றைச் சொல்லலாம். முதல் குறை, அனைத்துப் பெண்களும் கருத்தமுத்துவைப் பார்த்த உடனே படுக்கைக்கு அழைப்பது. இத்தனைக்கு அவன் சிறிய பையன். கொடுமை. இதிலும் மிக மோசமான பாத்திரப் படைப்பு ஜெஸ்ஸி. தன் தாயை அவள் எதற்காக வெறுக்கிறாளோ அதையே அவளும் செய்கிறாள். பின்னராவது அதைப் புரிந்துகொண்டு அவள் தாயை ஏற்றுக்கொண்டிருப்பது போல் சித்தரித்திருக்க இருக்கவேண்டும். அப்படிச் செய்யாததால், ஜெஸ்ஸி கதாபாத்திரம் மிக மோசமான பாத்திரமாகத் தேங்கிவிட்டது. அதிலும் திருமணத்துக்குப் பிறகும் கருத்தமுத்துவுடன் உறவு, குழந்தை பிறந்தபிறகும் முத்தம் என்பதெல்லாம் கொஞ்சம் அதீதம். பிற குறைகள் — பல கதாபத்திரங்கள் அப்படி அப்படியே தேங்கி நிற்பது, நாவல் திடீர் திடீரென அறுந்து எங்கெல்லாமோ போவது, கடைசிச் சில பக்கங்கள் வேகமாகச் செல்வது, மீண்டும் மீண்டும் ஒரே போன்ற பாலியல் பிறழ்வுகளே கதைகளாக வருவது.

நிறுவனமயப்படுத்தப்பட்ட கிறித்துவத்துக்குள் இருக்கும் ஊழலை முன்வைப்பதே நாவலின் நோக்கம் என்றாலும், கன்னியாஸ்திரிகளின் தன்னலமற்ற தொண்டையும் இந்த நாவல் சொல்கிறது. குறிப்பாக, தொழுநோயாளிகளுக்கான மருத்துவம் குறித்த பக்கங்கள்.

மையவாடியைச் சுற்றி வரும் அத்தியாயங்கள் எல்லாமே அருமை. இந்த ஒன்றில் மட்டுமே தொடக்கம், மையம், முடிவு எல்லாமே ஒரே சீராக வெளிப்பட்டிருக்கிறது.

இறுதியில் வரும் கம்யூனிஸ்ட் ஒருவனின் சிந்தனை, இன்றைய ஹிந்துத்துவச் சிந்தனை போலத் தோன்றியது எனக்கு.

இத்தனையிலும் ஒன்றைக் குறிப்பிடவேண்டும். மிக எளிதாக கருத்தமுத்துவை ஹிந்துச் சிந்தனை கொண்டவனாகக் காட்டி இருக்கும் வாய்ப்பு இருந்தும், முற்போக்காகக் காட்டி இருக்கிறார் தர்மன். எனவே அவரது நோக்கம் ஹிந்து எதிர் கிறித்துவம் என்று நிற்பதல்ல, மாறாக, அவரை உறுத்திய கிறித்துவ மடங்களுக்குள் நிலவும் பாரபட்சங்களை முன்வைப்பதே என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

தைரியமான நாவல்தான். இது உருவாக்கும் வித்தியாசமான உலகுக்காக நாவலை நிச்சயம் வாசிக்கலாம்.

புத்தகத்தை வாங்க https://www.swasambooks.com/

இந்த முறை புத்தகக் கண்காட்சியில் கடந்த நான்கு நாள்களாகக் கண்ணில் பட்டவையும் அவை தொடர்பாக மனதில் தோன்றியவையும்.

* வழக்கம்போல முதல் வரிசைக் கடைகளில் மட்டுமே பெரும் கூட்டம். மற்ற கடைகளில் ஒப்பீட்டளவில் கூட்டம் குறைவு. வரிசைகளை மாற்றி மாற்றி டிக்கெட் கொடுத்தாலும், மக்கள் என்னவோ தொடக்க ஸ்டாலில் இருந்து பார்ப்பதைத்தான் விரும்புகிறார்கள். இது தொடர்பாக இன்னும் சீரியஸாக பபாஸி யோசிப்பது நலம்.

* நான்கு ஸ்டால்கள் எடுத்தாலும் கூட, முதல் வரிசையில் அரங்கு இல்லாவிட்டால் விற்பனை ஒப்பீட்டளவில் குறையவே செய்யும்.

* இந்த முறை தமிழ்ப் புத்தகங்களைவிட ஆங்கிலப் புத்தக அரங்குகளில் அதிகம் கூட்டம் தென்படுவது போன்ற ஒரு பிரமை.

* தொடர்ச்சியாக மாவட்டம்தோறும் நடத்தும் புத்தகக் கண்காட்சிகளால் நிச்சயம் சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சியின் விற்பனை ஒட்டுமொத்த அளவில் குறைந்திருக்கிறது. ஆனாலும் சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சியின் மீதான மக்களின் ஆர்வம் கூடுதலாகவே இருக்கிறது. இந்திய அளவில் அதிக அளவில் மக்கள் புத்தகம் வாங்க வரும் புத்தகக் கண்காட்சிகளில் இது முக்கியமான ஒன்றாகவே இருக்கிறது.

* பிரிண்ட் ஆன் டிமாண்ட் தொழில்நுட்பம் ஒட்டுமொத்த பதிப்பு உலகத்தையே மாற்றிப் போட்டிருக்கிறது. இதற்கேற்றாற் போல் திட்டமிடாவிட்டால் கடினம்.

* பதிப்பகம் ஒரு பிராண்டாக நிலைபெறாவிட்டால் பதிப்பகமாகப் பெரிய சவாலைச் சந்திக்கவேண்டி இருக்கும். இப்படி நிலைபெற வைப்பது அத்தனை எளிதல்ல.

* எழுத்தாளரையே ஒரு வெற்றிகரமான பிராண்டாகக் கொண்டிருக்கும் பதிப்பகங்கள் பிழைத்துக் கொள்ளும். ஆனால் அந்த எழுத்தாளர் அதே பிராண்டாக, நிலை பிறழாத ஒருவராக இருக்கவேண்டும்.

* ஃபேஸ்புக்கில் வரும் லைக்கில் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்கு விற்றால் கூட ஒவ்வொரு புத்தகமும் ஆயிரம் விற்கும்.

* சோஷியல் மீடியா என்ற ஒன்று இல்லாவிட்டால் புத்தகங்களை இத்தனை எளிதாகப் பிரபலப்படுத்த முடியாது. அதே சமயம் சோஷியல் மீடியா என்ற ஒன்று இல்லாமல் இருந்திருந்தால் புத்தக வாசிப்பும் விற்பனையும் கூடுதலாக இருந்திருக்கும். ஒருவகையில் இது வரமும் சாபமும்.

* புத்தக விமர்சனங்களை அதிகமாக்குவதன் மூலம் மட்டுமே புத்தகம் குறித்தான தொடர் கவனிப்பைக் கொண்டு வர முடியும். தொடக்க கால ப்ரொமோஷன்கள் அந்தக் காலத்துக்கு உதவுமே ஒழிய, தொடர் கவனத்தைக் கொண்டு வராது. இன்றிருக்கும் ஆகப் பெரிய சவாலே இதுதான்.

* புத்தகம் எழுதியவர் எழுத்தாளரல்ல. எழுத்தாளர் என்பது ஒரு நிலை. ஒரே ஒரு புத்தகம் எழுதியவர் முக்கியமான எழுத்தாளராகவும், பல புத்தகங்கள் எழுதி இருந்தாலும் அவர் எழுத்தாளர் என்ற நிலையை அடையாமல் இருக்கும் வாய்ப்பு உள்ள சூழல் இது. தன்னை எழுத்தாளன் என்று நினைக்கும் கர்வமே, திறமையே ஒருவரை எழுத்தாளராக்கும்.

மதுரையில் ஜெய்ஹிந்த்புரத்தில் ரீட்டா காம்பவுண்டில் நாங்கள் குடியிருந்தோம். கிட்டத்தட்ட 40 வருடங்களுக்கு முன்னால். அந்த இடத்தைத் தேடி இப்போது சென்றபோது, அந்தத் தெரு அப்படியே இருந்தது. அந்த காம்பவுண்டும் கூட அப்படியேதான் இருந்தது.

அதற்கு எதிரே இருந்த ஒரு வீட்டின் முகப்பு பால்கனியில் ஓவல் சைசில் ஒரு பெரிய துளை இருக்கும். அங்கே அமர்ந்துதான் அன்றைய இளைஞரான அண்ணன் ஒருவர்  — எம்எஸ்வியின் தீவிர ரசிகர் — மன்னிக்க மாட்டாயா உன் மனமிரங்கி என்ற பாடலைப் போட்டுக் கொண்டே இருப்பார். போதும் போதும் என்று இரண்டு குரலில் யேசுதாஸ் பாடுவது மனப்பாடமாகிவிட்டது. அவர் வீட்டில் எப்போதும் எம்எஸ்வியின் பாடல்கள்தான் ஒலிக்கும். ஒன்றிரண்டு தடவை அவரது ஸ்கூட்டரில் என்னை குருகுலம் பள்ளியிலும் அவர் ட்ராப் செய்திருக்கிறார்.

அந்த ஓவல்சைஸ் பால்கனி வீட்டைக் கண்டுபிடித்து அதற்கு எதிரே இருந்த ரீட்டா காம்பவுண்டைப் பார்த்தபோது, காம்பவுண்டு என்ற பெயரிலான அந்தச் சிறிய முடுக்கு போன்ற சந்தில் அம்மிக்கல்லும் குழவியும் தோன்றி, அம்மா அரைத்துக்கொண்டு இருப்பது போன்ற பிம்பமும், பத்துக்கு பத்து ஒரே அறை மட்டுமே கொண்ட வீட்டுக்குள் அப்பா அமர்ந்து ரேடியோவில் சிந்து பைரவியின் பாடலை ரசித்துக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பது போன்ற பிரமையும் பரவ, ஒரு கணம் விக்கித்து நின்றேன். கண்களில் எட்டிப் பார்த்த கண்ணீர்த் துளியைக் கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக்கொண்டேன். இப்போது எழுதும் போது கூட அதே உணர்வு.

அந்தத் தெருவில் இருந்த சிறிய முருகன் கோவில் வாசலில் நின்றுதான் கந்த சஷ்டிக் கவசத்தை விடாமல் பாடுவேன். சஷ்டிக்கு 36 முறை பாடினால் நல்லது என்று ஒருதடவை அம்மா சொல்ல, ஒரு துண்டை மட்டும் கட்டிக் கொண்டு கோவில் முன்னால் நின்று 36 தடவை பாடினேன்.

கார்த்திகை அன்று சகோதரிகளுக்கு ஆனை அடை செய்து கொடுப்பது நல்லது என்று அம்மா ஸ்டவ்வில் ஆனை அடை சுட்டுத் தந்து, பக்கத்தில் இருந்த ரமணி அத்தை விட்டுக்குக் கொடுத்துவிட்டு வரச்சொன்னது, மதியமானால் அம்மாவுக்கு அடிகுழாயில் நீர் அடித்துக் கொடுக்க சுரேஷ் பாவா வருவது, முருகன் தியேட்டரில் செங்கமலைத் தீவு, அன்னை பூமி போன்ற கணக்கற்ற படங்கள் பார்க்க ஓடியது எல்லாம் என் நினைவில் வந்து போயின.

இன்று அந்த ரீட்டா காம்பண்டு இல்லை. முருகன் தியேட்டர் இல்லை. அன்று இருந்தவர்கள் யாருமே இல்லை. அப்பாவும் பக்கத்து வீட்டு மாமாக்களும் அமர்ந்து அரட்டை அடித்த அந்த ஒற்றைச் சந்து மட்டும் அப்படியே இருக்கிறது.

எதிர்வீட்டில் பால்கனியில் இருந்து எட்டிப்பார்த்த ஓர் இளைஞரும் யுவதியும், நாங்க இங்கதான் பிறந்து வளந்தோம், ரீட்டா காம்பவுண்டுன்ற பேரையே கேள்விப்பட்டது இல்லை என்றார்கள். அவர்களுக்கு வயது அதிகபட்சம் 30 இருக்கலாம். நீங்கள் பிறப்பதற்கு 10 வருடங்களுக்கு முன்னாலேயே நான் இங்கே இருந்தேன் என்று சொல்லவும், அவரது அம்மா வந்து எட்டிப் பார்த்து, ஆமாம் அந்த பெண் பெயர் ரீட்டா, அவர் பெயரில்தான் அந்த காம்பவுண்டு இருந்தது, இப்போது அவர்கள் பக்கத்து தெருவில் இருக்கிறார்கள், இந்த இடத்தை விற்றுவிட்டார்கள் என்றார்.

எத்தனை எத்தனையோ மாற்றங்கள். அம்மாவும் இல்லை, அப்பாவும் இல்லை, அந்த காம்பவுண்டு மட்டும் அப்படியே இருப்பதில் என்னவோ ஒரு மகிழ்ச்சி.

ஒரு விநோதமான கனவு.

நான் என் பையனை அவனது காலேஜுக்கு வானில் பறக்கும் ராட்சத பலூனில் டிராப் செய்கிறேன். இந்தக் கனவு ஏற்கெனவே ஒரு முறை வந்திருக்கிறது. மறந்துவிட்டது. நேற்றுமுன்தினம் மீண்டும்.

ராட்ச பலூனில் ஒரு ஸ்டேஷனில் அபிராம் ஏறிக் கொள்கிறான். அது சென்னைதான். நான் ஏறவில்லை. அஞ்சுகிறேன். அவனைப் பார்த்துப் போய்விட்டு வா என்கிறேன். ஒரு பக்கக் கயிற்றை நான் பிடித்துக் கொள்கிறேன். வானத்தில் பறக்கிறது ராட்சத பலூன். மறுநாள் அதேபோல் அவன் போகத் தயாராகிறான். குமார் வருகிறார்(ன்). என் மனைவியின் சித்தப்பா என்றாலும் எனக்கும் அவனுக்கும் 2 வயசுதான் வித்தியாசம். ஒன்றாக திருநெல்வேலியில் கிரிக்கெட் விளையாண்டவர்கள். அவனும் அபிராமை அன்று வழியனுப்ப வருகிறான்.

அபிராம் பலூனில் ஏறிக்கொள்ள, நான் ஏறப் பயப்பட, அபிராம் குமாரை வந்து பார்க்கச் சொல்ல, குமாரும் அதில் ஏறிக்கொள்கிறேன். சென்னை முழுக்கப் பறந்து வண்டலூர் தாண்டிப் போகும் என்கிறான் அபிராம். நான் மீண்டும் ஒரு பக்கக் கயிற்றைப் பிடித்துக் கொள்கிறேன். அபிராம் ராட்சத பலூனில் பறந்தவாறு, கடல் தெரிகிறது என்கிறான், ஸ்பென்ஸர் ப்ளாஸா என்கிறான். பலூன் அப்படியே ஓரிடத்தில் நிற்க, ஒரு பெரிய கட்டடத்தின் மொட்டை மாடியில் அபிராம் இறங்கிக் கொள்கிறான்.

காலேஜ் போகலயாடா என்று நான் கேட்க, ஒரு திரைப்பட ப்ரொமோஷன் என்கிறான். குமாரைக் காணவில்லை. ஆனால் நான் அங்கே இருக்கிறேன். எப்படி வந்தேன் என்பது கனவுக் கடவுளுக்கே வெளிச்சம். அங்கே பல முன்னணி இளைய நடிகர்கள் தங்கள் படங்களை ப்ரொமோட் செய்ய வரிசையாக நிற்கிறார்கள். அபிராம் அவர்களுடன் புகைப்படம் எடுத்துக் கொள்கிறான். நான் எடுக்க மாட்டேன் என்கிறேன். எடுப்பா என்கிறான்.

கனவு கலைந்தது.

பின்குறிப்பு: இந்தக் கனவும் மறந்துவிடக் கூடாது என்று, இரவு 2 மணி வாக்கில் என் மனைவியை எழுப்பி, “கனவு வந்தது, அபிராம் ராட்சத பலூனில் காலேஜுக்குப் பறக்கிறான், நாளை ஞாபகப்படுத்து” என்று சொல்லிவிட்டுப் படுத்தேன். சரியான லூசு என்று திட்டியபடி மீண்டும் தூங்கத் தொடங்கினாள். மறுநாள் காலை, நான் எதிர்பார்த்தது போலவே கனவு மறந்துவிட்டது. “என்னவோ அபிராம் ராட்சத பலூன்னு சொன்னீங்க” என்று சொல்லவும், அனைத்தும் படம் போல ஞாபகத்துக்கு வந்தது.

தேவாஆஆஆ

நேற்று ஒரு வேலையாக கேப் ஏறி அமர்ந்ததுமே என்னவோ கலவரமாக இருந்தது. காரணம்‌ உள்ளே ஒலித்தது தேவாவின் ஒரு பாடல். தேவா எனக்கு அத்தனை பிடித்தமான இசையமைப்பாளர் அல்ல. அவரது 20 – 30 பாடல்கள் மிகவும் பிடிக்கும் என்றாலும் பல பாடல்கள் ஏனோ எரிச்சலைத்தான் வரவழைத்திருக்கின்றன. நேற்று கேப்-இல் ஒலிபரப்பானது தேவாவின் ஹிட் பாடல்கள் அல்ல. படம் வந்தபோது அவ்வப்போது அங்கங்கே கேட்டு தேவாவே மறந்து விட்ட பாடல்கள். தொடர்ந்து அதே போன்ற பாடல்கள் வரிசையாக வந்தன. இளையராஜா, ஏ ஆர் ரஹ்மான், எம் எஸ் விஸ்வநாதன், கே வி மகாதேவன் தவிர யார் இசை அமைத்த பாடல்களாக இருந்தாலும் தொடர்ந்து ஐந்தாறு பாடல்கள் கேட்டாலே எனக்கு பிபி ஏறத் தொடங்கும். நேற்று நடந்தது வன்கொடுமை. என்னென்ன பாடல்கள் என்று கூட எனக்கு இப்போது சொல்ல வரவில்லை. ஆனால் அந்தப் பாடல்களை எல்லாம் நான் கல்லூரிக்கு சைக்கிளில் போகும் போதோ அல்லது ஏதோ ஒரு டீக்கடையிலோ நிச்சயம் கட்டியிருக்கிறேன். டிரைவரிடம் பாடலை மாற்றச் சொல்லவும் எனக்கு ஒரு மாதிரி இருந்தது. சரி போய்த் தொலையட்டும் என்று அமைதியாக விட்டுவிட்டேன். கிட்டத்தட்ட 50 நிமிடப் பயணம். 11 பாடல்கள். காது புண்ணாகிப் போனது.

அவர் என்னை இறக்கி விடவும் அங்கே இருந்த ஒரு டீக்கடையின் முன்பாக இருந்த பஸ் ஸ்டாப்பில் அமர்ந்து, அந்த மிதமான மழைச்சாரலின் நடுவே, எனது மொபைலில் ஸ்ரீ ராகவேந்திரா படத்தில் வரும் ராம நாமம் ஒரு வேதமே பாடலைக் கேட்டேன். கிட்டத்தட்ட கண்ணீர் வந்துவிட்டது. அதிலும் அந்த யேசுதாஸின் குரலும் இளையராஜாவின் இசையும் வர்ணிக்க வார்த்தைகள் இல்லை. அது ஒர் அனுபவம். அடுத்ததாக அழைக்கிறான் மாதவன் கேட்டேன். டீக்கடை மறந்து, டீக்கடையின் முன்னால் நின்று 5 இளைஞர்களும் 5 யுவதிகளும் சிறிய கேக்கை வாங்கி என்னவோ பேசி அர்த்தம் இல்லாமல் சிரித்துக் கொண்டிருந்த காட்சிகள் மறைந்து, எனக்குள்ளே ஒரு பிருந்தாவனம் தோன்றி மறைந்தது. மனம் கொஞ்சம் இலகுவானது.

ஒரு வேலையை முடித்துவிட்டு மீண்டும் கேப் பிடித்தேன் மீண்டும் தேவா. இப்படி ஒரு நிலைமை எனக்கு இதுவரை
வந்ததில்லை‌ இந்த முறை தேவாவின் ஹிட் பாடல்கள். அதனால் கொஞ்சம் தாங்கிக் கொள்ள முடிந்தது. மீண்டும் 50 நிமிடம். மீண்டும் பதினொரு பாடல்கள்.

நேற்று எனக்கும் தேவாவுக்கும் இப்படி ஒரு ஏழாம் பொருத்தம் அமைந்திருக்க வேண்டாம்.